Trajnerët shpesh thonë se moduli dhe skema e lojës nuk është e vlefshme dhe se ajo që vlen, është mënyra se si interpretohet nga lojtarët, por me Panuçin duket se ka shumë vlerë. Moduli ishte realisht një 4-3-3, ose 4-2-3- 1 që varej nga pozicionimi i Memushajt në fraksione të caktuara të lojës. Lojtarët e përzgjedhur për të bërë krahun (Roshi dhe Grezda) pëlqejnë shumë të shohin nga zona kundërshtare, sidomos ky i fundit.
Nuk është më Lenjani apo ndonjë mbrojtës i “sajuar” si mesfushor. Tani është një sulmues që do të ndihmojë edhe mbrojtjen. Lojtarët në mesfushë si Memushaj, Xhaka apo Lilaj janë nga ata që kanë “tru” dhe muskuj. Tani Shqipëria është më sulmuese se me De Biazin dhe ky është fakt, ashtu siç është fakt që do të pësojmë ndonjë gol më shumë, por edhe do të shënojmë.
“GRADAT” E REJA – Ndeshjet e para shërbejnë për të hedhur bazat e së ardhmes dhe Panuçi duket se i ka idetë e qarta. Të gjithë nxituan të vendosnin bast se cili mes Ajetit dhe Gjimshitit do të ishte pasardhësi i Lorik Canës në Kombëtare, por trajneri italian i nxori të gjithë “blof”. Ai i ka dhënë besim Frederik Veselit në tri ndeshjet e fundit, ndërsa në fillim aktivizoi 2 herë si titullar Ajetin. Panuçi ka nisur të shpërndajë “gradat” e reja për lojtarët kuqezi dhe në mesfushë duket se i pazëvendësueshmi do të jetë Taulant Xhaka.
Nga rebel me De Biazin, në të paprekshëm me Panuçin. Të tjerët pritet të alternohen, ndërsa Roshi dhe Grezda gjithashtu janë pjesë e boshtit të ri të skuadrës së Panuçit me Sadikun në majën e sulmit. Të vjetrit që nuk ndryshojnë janë Hysaj, Mavraj, Agolli (Panuçi po bën prova me Lenjanin dhe Alijin për të ardhmen), dhe Memushaj. Të rinjtë e afruar si Ajdareviç dhe Qaka dhanë shenja pozitive dhe ishin lojtarë jo vetëm taktikisht, por edhe teknikisht shumë të mirë.